Kurban olam yüzündeki benlere
Saçlar?n tarumar tellenirken gel.
Yalvar?r?m uyma sak?n ellere
A?k?n can evinde dinlenirken gel.
Döktün yapra??m? dal?ndan bir bir
Sende hayat kaynar, bende can erir.
Kirpi?im alt?nda kaynayan nehir
Ellerim içinde göllenirken gel.
Ya?murlar serpilip döküldü?ü an
Bu ac? ahenkle geçerken zamanz
Hele nedir söyle elinde kalan
Sevdi?im, gün fecri küllenirken gel...
Edebiyat Fakültesi'ne kaydoldu?um 1971 y?l?nda tan?m??t?m Necati abiyi. Lise ve fakülte arkada??m, y?llarca kader birli?i yapt???m?z, halen Uluslararas? K?br?s Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Dekan? olan Prof.Dr. Metin Karada? tan??t?rm??t? bizi. ?ki katl? tipik bir Erzurum evinin zemin kat?, onun pideci dükkân?yd?. Üst katta da ikamet ediyorlard?.
Metinlerin evi ise hemen yan?ndaki üç katl? evdi. Babas? rahmetli Hac? Kaya amca bat?da bir ?ehre göç etti?i için Metin, evin birinci kat?nda kal?yordu. Fakülte hayat?m?z bu evde geçti diyebilirim. .Bitirme tezimizi dahi burada yaz?p daktiloya geçtik. Dükkâna girince f?r?n, zeminden bir metre kadar a?a??da, hemen kar??dayd?. Caddeye bakan cam kenarlar?nda üç dört sehpa. Etraf?nda arkal?ks?z has?r iskemleler. F?r?n?n sol taraf?ndan üç basamakl? dar bir merdivenle hamur haneye inilirdi. Buras? f?r?n?n arka k?sm?yd?. Un çuvallar?, hamur teknesi, kaday?f tepsisi. Buradan evlerine ç?kan bir de kap? vard?.
Necati abi, rahmetli Necip amcan?n tek o?luydu. Sar???n mavi gözlü, dubleks b?y?kl?, orta boyda, zay?f bir vücuda sahipti. Saçlar? orta k?s?mdan dökülmü?tü. Genellikle yüzündeki tebessüme ?ahit olunurdu. En büyü?ü 7 ya??nda iki erkek çocu?u vard?. Birkaç y?l sonra bunlara iki erkek çocuk daha eklenmi?ti. ?afakla kalkar, hamurunu yapar, f?r?n? yakar ve ate?in kar??s?nda ter dökmeye ba?lard?. Ta ki ak?am?n 8,9'una dek.
Bazen kur?un, bazen tükenmez bir kalem sürekli sa? kula?? arkas?ndayd?. ??ine dald???, dudaklar? k?p?rdad???, gözleri mekândan soyutland??? anlarda, belli ki m?sralar olu?mu?tu zihninde. Tezgâh?n üzerinde pideleri sard??? gazete kâ??tlar?n?n kenar bo?luklar?na döküverirdi sözcükleri. Bunlardan bir k?sm? haf?zaya veya deftere geçer, bir k?sm? ise kaybolur giderdi.
"Sun be saki ne olursun içmesem bo?tur dünya Yaprak dökmü? dal gibiyim bar?m bozuktur benim ?ster otuz, ister altm??, yüzy?l sürse de rüya Bu kervan? terk edecek kuvvetim yoktur benim."
1975 y?l?nda arkada??m?z M.Kemal Bar??, hayat?n?, ruh dünyas?n? ve ?iirlerini , "A??k Kaderi" ba?l???ndaki bitirme tezinde toplad?.
"A??k Kaderi,8 Kas?m 1943 y?l?nda Erzurum'da do?du. As?l ad? Necati Güler’dir. Babas? Necip Güler, annesi Gülsüm Güler'dir. Çocuklu?u orta s?n?f halk aras?nda geçen ozan, sanat enstitüsü mezunudur. ?iir yazmaya ortaokul s?ralar?nda serbest vezin ile ba?lar. Bu dönem ?iirleri, Erzurum’da günlük gazete olan Albayrak'ta yay?nland?. Daha sonra bu ?iirlerini YAMA adl? kitab?nda toplad?.(1966) ?airin as?l gücü, hece ölçüsü ile yazd??? ?iirlerindedir. Bu ?iirlerden bir k?sm?n? Metin Karada? ile beraber olu?turduklar? GÖRÜNTÜLER adl? kitapta ne?retti. Bu ara i?çi olarak Almanya'ya giden ozan, memleket özlemi, çekilen s?k?nt?lar, ayr?l?k ac?lar? ve günlük ya?ant?y? dile getiren ?iirleriyle orada ya?ayan Türkler aras?nda sevilmi?tir. A??k, vatan hasretine dayanamay?p k?sa zaman sonra yurda döner. Evli ve dört erkek çocuk sahibi Kaderi, ata yadigâr? meslekleri olan f?r?nc?l?kla hayat?n? kazanmaktad?r. Bu sebeple Erzurum’da F?r?nc?zadeler diye tan?n?rlar. Kaderi, halen Erzurum Ye?en a?a Mahallesi, Gülahmet Caddesi'ndeki 45 no’lu f?r?n? i?letmektedir."
Özgeçmi?i, böyle aktar?l?r bitirme tezinde a????n. Kaderi, halk ozanlar?n?n kayna?? olan bir bölgenin, Erzurum-Kars yöresinin çocu?udur. "Ben çocuklu?umda babam?n söyledi?i Emrah, Sümmani, Karacao?lan ?iirlerini zevkle dinlerdim. Bunlarda sihirli bir hava bulurdum. “diyor.
Bulundu?u mahalledeki kahvehanelerde, özellikle ramazan geceleri halk a??klar?n?n at??malar?, onun yeti?mesinde büyük rol oynam??t?r. Ozan bu dönemi ?öyle hikâye eder: "Bizim mahallede Mü?tak'?n Kahvesi diye bilinen bir mahalle kahvesi vard?. Buraya k?? geceleri, daha çok Ramazan geceleri çevrenin tan?nm?? a??klar? gelirdi. Masalar?n üzerine konulan sandalyelerde, ellerinde sazlar? geç saatlere kadar ç??r???r, at???rlard?. Ben henüz küçük ya?ta olmama ra?men, a??klar?n aya??nda gülünç m?sralar uydururdum. Babama söyledi?im bu m?sralara büyükler güler, “Bu çocukta i? var ”derlerdi. A??klardan, Mevlut ?hsani, Reyhani, Ümmanican, Sümmanizadeler (Hüseyin Sinano?lu, Nusret Torunu) gelirlerdi. 20-25 ya?lar?ndayken bu a??klarla dostlu?um ilerledi. F?r?n?ma gelerek sazdan, sözden konu?ur, sohbet ederdik. Yazd???m ?iirleri bu a??klara gösterir, fikirlerini sorard?m. ??te bu dönemden sonra hece vezninden hiç ayr?lmad?m."
GÖNÜL
Gel de ?u da?lar?n doruklar?ndan
Çaylara kar???p akal?m gönül
A?k a?açlar?n?n oyuklar?ndan
Gençlik y?llar?na bakal?m gönül
Neydi o tozpembe gençlik y?llar?
Yand? tutu?tu da kald? külleri
Solgun çehreleri, titrek elleri
Hayal selleriyle yuyal?m gönül
Hani seninle bir ahd?m?z vard?
Gül kayalar?ndan çiçek kopard?
Kahve fal? gibi kabar kabard?
Her gün her fincandan ç?kal?m gönül
Çivili zihnimde ç?km?yor o an
EYLÜL 2022 27
Elinde çekiçle eziyor zaman
Seman?n zar?n? y?rt?nca duman
Bütün arzular? t?kal?m gönül
Ben bir kaderiyim kader delisi
Hak'k? zikrediyor eti derisi
Bak kap?na geldi iylik perisi
Uzat ellerini çekelim gönül.
Olgunluk döneminde ?air, etraf?n? art?k kendi gözleri ile görmeye ba?lar. Duygular?n?, dü?üncelerini kendine özgü anlat?m?yla ifade eder. ?iirlerinde a??rl?kl? tema, a?kt?r. Ula??lamayan, sonunda kavu?ma olmayan, geride ac?, ?st?rap ve bitmek bilmeyen bir özlem b?rakan bir a?k. Kendisi anlatmasa da, etraftan duydu?uma göre mahallesinde yak?n bir kom?unun k?z?na sevdalan?r. Onu yürekten ister. Hangi ?artlarla bilinmez, bu sevday? kimseye açamaz.
Sevdi?i de ba?ka birine gelin olmu?tur.
Neler geçti aradan yine de taze misin?
Ben y?llarda eridim sen eski güzel misin?
Duydum ki bir zalimin kollar?nda uyuklar
Yaln?z kal?nca bana beddua edermi?sin.
?u m?sralar, ozan?n ya?ant?s?na ayna olur adeta:
ADAM
Ben ki bu dünyan?n çark?na girip
Dengeli dengesiz döndüren adam.
Bütün sevgileri topra?a gömüp
Bütün a?klar?n? öldüren adam.
Porsuk yüzler verdi girdi?im her in,
Bir ba?ka insan?m, tutmad?m hiç kin
Her gün türlü sarho?, her günüm bitkin
Ya?am?n? böyle sürdüren adam
Belli y?k?lm???m her sabah erken
Musalla ba??r?p mezar çekerken
Yüzüme bakana mutluyum derken
Eli yalan?ma güldüren adam...
Bekard?k, o y?llar. Bizdeki sevda esintileri, yüre?indeki ate?i volkana çevirir, f?r?n?n içindeki kor alevler gibi m?sralara dökülürdü:
Öyle zihnime girdin, öyle akl?m ald?n ki,
Çizdi?im her m?srada, her k?t ‘ada sen vars?n
Ve manas?z bir ya?am sonunda anlad?m ki
Ben tapar?m, ko?ar?m, sen i?renir kaçars?n.
Ama bitmedi kavgam, ?imdi daha güçlüyüm.
Maddende nefret varm??, mananda bilinçliyim
Derin bir kuyu gibi kara kara içliyim,
Beni bu ça?da de?il, gelecekte anlars?n.
A??z dolusu tükrük gibi çalarken yere,
Basitli?inden ba?ka ne b?rakt?n evrene?
Bil ve sak?n unutma, senle dönen pervane
Çark? dokunur bir gün âh eder de yanars?n.
Leyla Ben, Mecnun benim; Kerem ben, Asl? benim
Ey beyhude yananlar, görünüz yasl? benim
Od bende duman bende, sinesi pasl? benim
Bir çökmü? dilenciyim elbette ki kovars?n.
?iirlerindeki a??rl?kl? bir di?er tema da tabiatt?r. Hayat?n?n büyük bir bölümünü f?r?n?n yak?c? ate?i kar??s?nda geçiren ozan için do?a, hayallerini süsleyen bir serap halindedir.
Gül açar yaylanda ceylanlar geçer
Kavaklar uzan?r,çamlar dal verir,
Derelerin ça?lar,sürüler gezer,
Ar?lar sevi?ir,petek bal verir.
?airin tabiat özlemini, Karacao?lan’?n ?iirlerindeki tada benzer ?u dörtlükler ne güzel anlat?r:
Atta yele gibi, geline kemer
Kanad?m ovalar, da?lar ne güzel.
Gö?e y?ld?z gibi, geceye kamer
Murad?m ovalar, da?lar ne güzel.
Koyunuma otlak, kuzuma sütsün,
Deliver bacan?, volkan?n tütsün.
Çaml???n büyüsün, ye?ilin bitsin
?mdad?m ovalar, da?lar ne güzel.
Saçlar?n ye?illik, dereler ka??n,
Kar yorgan?n olur, ü?ümen k???n
Hakk? selaml?yor dimdik bak???n
Feryad?m ovalar, da?lar ne güzel.
K?zlar?m?z i?ler ipeklerini,
Ar?lar doldurur peteklerini
Öpsem efkârl?y?m eteklerini
Kurban?m ovalar, da?lar ne güzel.
Elinle verirsin yiyece?imi,
Ba?r?nda gizlersin içece?imi
Bilirsin bö?ründen geçece?imi
Yollar?m ovalar, da?lar ne güzel.
8 heceli ?u ko?mas?nda dereler adeta tablola?t?r?l?r:
Yüce da?lar? severim
Hele dereler, dereler
Bahar gelince bezenir
Güle dereler, dereler
Çiçek açar yaprak de?mez
Suyunu yabana vermez
Ma?rurdur o,boyun e?mez
Sele dereler, dereler.
Bahar gelip gül açanda
Ördekler suyun içinde
Ta??na bas?p geçende
Dile dereler, dereler
Kemer olur da?lar?na
Hayat verir çamlar?na
Bedenime kollar?ma
Çile dereler, dereler
Çak?llar?n yosun tutar
De?irmen bendine akar
Köylü, kentli sana bakar
Gele dereler, dereler.
Elinde saz? olmad??? için "kalem ?airi" diye niteleyebiliriz ozan?. Lakin tabiat temal? ?iirlerinde saz?n na?melerini duyar gibi oluruz. ?iirlerinde sosyal konulara da de?inmi?tir Kaderi:
Zaman akt? sel gibi, nar gibi yakt? bizi
Halkaland? hep y?llar, ard?na takt? bizi,
Cumhuriyet ne ho? söz, ne ulu bir sedad?r,
Kollar?n? dolay?p her sabah öptü bizi.
?air, bir 10 Kas?m günü duygular?n? ?öyle dile getirir:
Yaslar?n büyü?ünde ac?m? anlatmaya
?çin için a?lar?m Kas?m sabahlar?nda
Güne? do?muyor, neden ay do?muyor batmaya
Karalar? ba?lar?m Kas?m sabahlar?nda.
Bir koca kervan yürür, ad?mlar k?sa, a??r
Yorgun mudur bilinmez kim nereye ça??r?r?
Tek bir ç??l?k, tek bir ses: “Atam" diye ba??r?r
Köpürürüm, ça?lar?m Kas?m sabahlar?nda.
Erzurum ve Dada?, m?sralar?nda ?öyle biçimlenir:
Dada? seni nas?l, nas?l anlatam?
Palandökenlerde kar m?s?n nesin?
?lin so?uk ama özün s?caks?n,
Kara gözlülere yar m?s?n nesin?
Efkâr?n m? var ki, çat?k ka?lar?n,
Yayla kokusunu verir ta?lar?n
Lacivert ???val? sert dada?lar?n
Meydan-? cenklerde zor musun nesin?
Tenin ayaz yakm??, Rengin yaylal?
Yüzün nur saç?yor, gönlün sevdal?
Dada?, Laleli’ler neden dumanl??
Gönlün çiçeklerle gür müsün nesin?
Yi?itlerin meydanlarda güre?ir,
Güzellerin orak ile e?le?ir,
Ozanlar?n sevda ile söyle?ir
Yükselir minaren, nur musun nesin?
Yollar?n var asfalt ile ta? ile
Yaz?n Geçer, ya?mur ile ya? ile
Bo?u?ursun bora ile k?? ile
Da?lar?n göklerce, hür müsün nesin?
?iirlerini genellikle ko?ma tarz?nda yazm??t?r. Ço?unlukla 8-11 ve 14'lü hece vezni ile zengin kafiyeyi kullanm??t?r. Ozan?n mani tarz?nda ?iirleri de vard?r:
Ye?il mendilimi tut
Bu da sana bir umut
Ablan? seviyorum
Sar? k?z beni unut
Gece saç?n? ördüm
Yatt?m dü?ümde gördüm
Seni asker etmi?ler
Hem a?lad?m hem güldüm
?lginç manzumelerinden biri de gaz lambas?n? anlatan ?iiridir:
Ok?arken hüner ister, fitili k?z gibidir
Zamanede bu lamba gökte y?ld?z gibidir
Kap?y? yava? kapa, pencereyi a??r ört
Ate?i söner gider, kurnaz h?rs?z gibidir.
A??k Kaderi'de Türk Halk Edebiyat?'n?n bakir sayfas? olan destanlara kar?? bir tutku vard?r. ?slamiyet’ten önceki devirlere ait bu epik türü, kendi duygu ve co?kunlu?uyla manzumele?tirmeye çal??m??t?r.
YARATILI? DESTANI'NDAN
Daha eski ça?larda hiç bir varl?k yok iken
Ay y?ld?zlar, gök, toprak, güne? dahi do?mazken
Bir alem ki uçsuz, Bir alem ki bucaks?z
Bütün dünya yaln?z su, hem ovas?z, hem da?s?z
Varl???n ba?lang?c?, tanr?lar?n büyü?ü
?nsan?n ilk atas? tanr? Karahan vard?.
Bu konuda, Metin Karada?, Vedat Nuri Turhan ve Hayati Kerget materyal yönünden kendisine yard?mc? oluyordu.
Görmedim yardan bir vefa, bitirdim ba?lad???m?
Ne dünyada tek mutluluk, unuttum ya?ad???m?
Tad?ml?k da olsa ?iirlerinden örnekler verdi?imiz Kaderi'nin m?sralar?, edebiyat, ?iir ve musikinin harman oldu?u bu mekânda ?ekillenir, ruh kazan?r. D??ar?da nefes kesen tipinin u?uldad??? k?? geceleri, f?r?n?n s?cakl???nda, de?irmen kokan un çuvallar? aras?nda, lava? ekmek, gö?ermi? lor ve f?r?n kenar?nda demlenmi? çay tad?nda bütünle?mi? gönüllerin muhabbeti doyumsuz olurdu.
Kimler yoktu ki bu sohbet deryas?nda: Prof Dr. Harun Tolasa, Prof.Dr. Co?kun Alptekin, Prof.Dr. Ensar Arslan, Prof.Dr. Yüksel Gencal, Dr. Fahrettin Ar?c?o?lu, Prof.Dr. Metin Karada?, Mücahit EYLÜL 2022 29 Küleri, Murat Yalç?n, Doç.Dr. Vedat Nuri Turhan, Öcal Günel, ?lhami Kamber, Kemal Bar??, Sad?k Onursal, Alaattin Karaca ve niceleri...
Kaderi'nin ?iirleriyle ba?layan söyle?i, Öcal Günel'in uduyla renklenir, ard?ndan Harun hocan?n, “Mani oluyor halimi takrire hicab?m “?ark?s?yla doru?a ula??rd?. Co?kun hocan?n tarihi anekdotlar?, Ensar hocan?n halk ?iirinden örnekleri, ?lhami Kamber'in saz? ve türkülerine girizgâh olurdu.
Divan edebiyat?, Halk edebiyat?, ?ark?lar ve türkülerle o mekân bir dergâha dönü?ürdü. Bu geceler beni öyle etkilerdi ki, Ye?ena?a’dan Hac?cuma'ya yürüyene dek, zihnimde bir ?iir olu?tururdum. O günler için ?lhami Kamber, duygular?n? ?öyle dile getiriyor:
"O f?r?nda un çuvallar?n?n, hamur tahtas?n?n dibinde duygu dolu, bazen saz, bazen türkü ve en çok da ?iirlerle bezeli sohbetler, Neco'nun o gök mavisi gözlerinin bak???, önümden ak?p gidiyor." Ayn? mahalleden Ali Nazmi Topçu, ozandan i?itti?i fakat kitab?nda olmayan m?sralar? terennüm ediyor bize:
Yemye?il a?açlar, yemye?il bahçe,
?çinde bir a??k oturur, bir de dü?ünce..
Kim bilir, hangi gazetenin bo?lu?unda yitip gitmi?tir bu dizeler?
Mehmet Da??stanl? ise ozan için ?unlar? söylüyor: “Biz ayn? mahalledeydik. Lava? ekmeklerini çok yemi?izdir. Ayn? tiyatro oyununda sahneye ç?kt?k. Do?açlama çok deyi?lerini dinledik.
Vefat? bizi derinden üzmü?tü". "Çocukluk ve gençlik y?llar?m?zda Ye?ena?a Mahallesi'ndeki lava? f?r?n?nda o mütevaz?, sayg?l? halini, a??rba?l? sessizli?ini hat?rlar?m. Mekân? cennet olsun" diyor, duygular?nda Nurettin Da??stanl?.
Do?an Ünal: “Bir ak?am f?r?nda bize okudu?u "Ö?retmen" ?iirini unutamam. Sohbetiyle bizi mutlu etmi?ti.
Vahap Özk?ran: “Metin Karada?'?n evlerinde unutamayaca??m bir edebiyat sohbetinde tan?m??t?m. Ruhu ?ad olsun.
K?sacas?, bizim dönemden Kaderi'nin m?sralar? ve sohbetiyle tan??mayan pek az ki?i vard?r.
Ba?ka bir gece, Kaderi'nin bir ?iirini hicaz makam?nda besteleyen Öcal Günel, uduyla bize sürpriz yapm??t?:
Gurbetteki sabahlar ba?r?mda ba?ka izdi
Sende köpüren hayat bende solgun bir yüzdü
Y?llardaki tek vefa yüzümdeki hatlarm??
Nas?l insafs?z oldu nas?l derinden çizdi
Bazen tiyatro çal??malar?m?z? da burada yapard?k. Amatörce birkaç tiyatro eserinde oynayan Necati Güler, en son Halk Oyunlar? Halk Türküleri Turizm Derne?i'nce Dada? Sinemas?'nda sahnelenen "IV. MURAT" adl? oyunda, Sadrazam Recep Pa?a'y? muhte?em ?ekilde canland?rm??t?. Tarih,12 Mart 1975.Yedeksubay olarak askere gidiyorum. Otobüsler, bu günkü Merkez Bankas?'n?n önünden kalk?yor. Ailem, e?,dost beni u?urlamaya gelmi?ler. Necati abi de orada. Vedala??rken cebime bir zarf koyuyor. “Yolda okursun “diyor.
Ak?am?n hüznünde, yaln?z kal???m?n ?st?rab?, gözya?lar?m? engellemeye çal??an bo?az?mdaki dü?ümlerle zarf? açt?m. ?çinde 50 lira ve bir ?iir:
Bil ki ne y?k?ld?m bu ayr?l??ta,
Ne denli sevindim, bilesin Kerget.
Aln?ndan öperken girdi?in k??la,
Vatana tüm gücün veresin Kerget
Dünya bu yüzüne bir ba?ka bakar
Bir ba?ka kavurur bir ba?ka yakar
Rindane gönlümden bir nehir akar
Yan?p yak?l?nca içesin Kerget
Ben bir divaneyim, yoksulum, ac?m
Yaz?lar saray?m, ?iirler tac?m
Bilmem ne isteyim, neye muhtac?m?
KADER?'yi bazen anas?n Kerget
Erzurum d???nda görev yapt???m y?llarda ?zmit/Körfez'e nakleden Necati Güler,16 May?s 2004 y?l?nda ?iirlerini ve dostlar?n? b?rakarak terk-i dünya eyler.
Öyle döndü ki zaman yüzlerde al kalmad?
Sen kendi kö?ende bittin bende de hal kalmad?
Bu çal??mamdaki bütün gaye, Erzurum’un topra??nda yeti?mi? bu ?air ruhu dönemi ya?amam??, onunla kar??la?mam?? insan?m?za tan?tmak, ?iirleriyle onlar? tan??t?rmak; KADER?’ye olan vefa borcumu bir nebze olsun ödeme iste?iyle olmu?tur.
Ona Allah'tan rahmet ve ma?firet diliyorum. Mekân? cennet olsun.